یاد دارم در غروبی سرد و سرد           میگذشت از کوچه ی ما دورگرد

داد میزد : کهنه قالی میخرم              دست دوم جنس عالی میخرم 

کاسه و ظرف سفالی میخرم               گر نداری گوزه خالی میخرم

اشک در چشمان بابا حلقه بست   عاقبت آهی کشید بغضش شکست

اول ماه است و نان در سفره نیست   ایخدا شکرت ولی این زندگیست؟

بوی نان تازه هوشش برده بود            اتفاقا مادرم هم روزه بود

خواهرم بی روسری بیرون دوید          گفت آقا سفره خالی میخرید؟؟

  . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

این شعر بسیار زیبا را دوست عزیزم محمود معصومی برایم فرستاده بود که از ایشان ممنون و سپاسگزارم



تاريخ : ۱۳۸٩/۳/۱۸ | ٢:۳۳ ‎ب.ظ | نویسنده : میثم محمدی الموتی | نظرات ()
  • ایکس باکس | قالب بلاگ اسکای