گفت دانایی که گرگی خیره سر

هست پنهان در نهاد این بشر

                                                هرکه با گرگش مدارا می کند

                                                خلق و خوی گرگ پیدا می کند

هرکه گرگش را دراندازد به خاک

رفته رفته می شود انسان پاک

                                                 زور و بازو چاره این گرگ نیست

                                                 صاحب اندیشه داند چاره چیست

در جوانی جان گرگت را بگیر

وای اگر این گرگ گردد با تو پیر

(شعر پندآموز فوق را دوست عزیزم علیرضا نجفی فرستادند که در همینجا از ایشان تشکر قدردانی می کنم.*)



تاريخ : ۱۳٩۱/٥/٧ | ٤:۱٩ ‎ب.ظ | نویسنده : میثم محمدی الموتی | نظرات ()
  • ایکس باکس | قالب بلاگ اسکای